بازمانده ای از سالهای دور

شان صعود عشق

bazmandeyeg9 — Sun, 25 Oct 2009 13:25:18 GMT

باران از بالا بر زمین می بارد و دانه های زیر خاک را بیدار میکند و آنها رو به نور بالا می ایند این شان نزول باران است مادر فرزند را در آغوش میکشد و از بالا به او نگاه میکند و وقتی کودک عشوه خویش را با لبخند خود آغاز میکند او را بالا می اورد تا از روبرو به یکدیگر نگاه کرده و نرد عشق ببازند این شان نزول مادر بودن است خورشید صبحدم از شرق سر بر می اورد و از بالا نور و گرما و زندگی بر زمین می پاشد و این شان نزول خورشید بودن است ماه شبها در دل آسمان از میان تاریکیها سر بر می آورد تا آیینه ای باشد در برابر خورشید که زمین در تاریکی نماند از پنجره ها به درون خانه ها سرک میشکد تا عاشقان یادشان بماند که محبوب و ومعشوق چون ماه است یگانه ای در میان تاریکیها و این شان نزول تابش مهتاب است ... حتی فرشتگان نیز آیات خدا را از آسمان بر زمین نازل میکنند تا ریشه همه چیز اسمانی باشد که تا از آسمان نزولی نباشد صعودی ممکن نگردد بجز دو چیز که صعودی به آسمان دارند گویی اصولا منزلشان در زمین نبوده است و یکی از این دو عشق است ... انسان نمیتواند عاشق نباشد نمیتواند عشق را فراموش کند نمیتواند عشق را دفن کند که عشق حتی اگر تدفین نیز شود دوباره رویش میکند اگر هرس شود چند برابر میشود اگر آفت ببیند استوارتر میگردد و جز خودش را نمی رویاند و جز رحمت و محبت میوه ای ندارد ... عشق شاید از زمین شروع شود اما نتیجتا به آسمان ختم میشود عشق شاید از خاک سر بر آورد اما به افلاک منتهی میشود عشق شاید از نگاهی ابتدا بگیرد اما تا پگاه عرش نیز انتها نمیگیرد عشق نزول ندارد اگر هم پایین مانده است برای این است تا دستی را بگیرد و آسمانی کند تا جانی را بیالاید و لاهوتی کند تا دلی را به زنجیر حقیقت بند گرداند و قلبی را مقلوب خویش نماید و این تقدیر محتوم عشق است فقط باید بگذاری که اشکهایت بر کناره باغچه آن بریزد تا دمی را در تنهایی تو به سر برد تا لحظاتی را بر ترنم رعد و برق قلبی که از محبت دوست به تلاطم افتاده از درون حقیقت انسان سر در آورد آنگاه چون مادری که طفل خود را در آغوش کشیده و در برابر خود نگاه میدارد و به او تبسم میکند با قلبی که ظرف آن شده چنین کند آنگاه دیگر جز شان صعود ندارد و صاحب خویش را بالا میبرد به اوج می رساند خواب را از او میگیرد تا همیشه بیدار باشد زندگی را برایش مفهوم می بخشد و شجره ای میشود که لبالب از میوه است میوه ای که لبریز از دانه است حتی وقتی لگد میخورد نیز میوه بر پای همان لگدهایی که به تنه اش خورده اند می ریزد نه چهره در هم میکشد و نه اخم میکند و نه لحظه ای از ترنم آسمانی خویش دست بر میدارد تنه اش ضربه میخورد و او ایثار میکند زیرا درخت است زیرا ثمره دارد زیرا میوهاش اگر بر شاخه های آن بماند میگندد همه میوه هایش را نیز به یکباره فرو نمیریزد حتی رسیده هایش را به یکباره خرج نمیکند و برای پرندگان مسافری نگاه میدارد که گاهی بر شاخه هایش مینشینند و او به سخاوت تمام نه دست از تکیه گاه بودن خود بر میدارد و نه از میهمان نوازی فرو میماند و این شان نزول عشق است اگر دلی عاشق باشد اگ دلی مملو از عشق باشد اگر دلی ظرف پاک و حقیقی عشق باشد چون این گونه درختان اگر هم نیمه گمشده خویش را نیابد خود نیمه گمشده دیگران میشود و حتی از غریبه ها نیز دریغ نمیکند و سایه اش را بر سر هر عابری نگاه میدارد و تمام حیثیت او فایده و نفع میشود هم ریشه آن هم تنه آن هم ساقه های آن هم برگ آن هم میوه های آن و هم سایه آن که سایه سار دیگران میشود اگر چه خورشید مستقیم بر او بتابد هم اصیل است و ریشه دارد هم اجازه میدهد که بر او تکیه کنند هم میگذارد بر او تاب ببندند و شادی کودکان را به قیمت زخمی بر بدن خویش پذیرا میشود و هم با رنگ خود چشمها را نوازش میکند این راز مهربانی است راز عاشق بودن راز محبت کردن راز عشق ورزیدن ... حتی وقتی که پاییز میرسد و برگهایش سبزینه خویش را از دست میدهند و ظاهرا به کهنگی رسیده است تازه تابلویی از زیبایی و زیباییها میگردد حتی وقتی که برگهایش میریزد نیز در زیر پای عابران می افتد تا سمفونی مهربانی را دوباره و چند باره به یاد ایشان بیاورد اگر چه آنها هنوز به دنبال نیمه گمشده خویش سرگردان باشند و چنین میشود که میتوان نیمه گمشده دیگران بود چون باران بارید چون خورشید تابید و از تابیدن دست نکشید چون مهتاب شبها را به بیداری طی کرد و چون عشق هم خود بالا برود و هم عاشق را رفعت بخشد و این میسر نیست مگر اینکه قلبی مقلوب و مغلوب عشق شود ... از من سوال شده که شان نزول نوشته قبلی چیست ؟ و این نوشتار جوابی البته نه در خور سوال کننده که در حد بضاعت این حقیر بود وقتی که تمام وجودم را در سایه سار مهری که وقتی بر قلب مینشیند جز آهی خدایی چیزی از آن بیرون نمی آید ... باز هم بگویم یا همین قدر اعتراف کافیست؟ ( مقلوب یعنی دگرگون و مغلوب یعنی تسلیم )

نیمه گمشده

bazmandeyeg9 — Fri, 23 Oct 2009 13:23:18 GMT

وبلاگها را که ورق میزنی و کند و کاو میکنی با اینکه رنگ مجاز دارند و حقیقی نیستند اما گاهی میشود حقیقت را در بطن آنها به روشنی افتاب دید این خاصیت آفتاب است که اگر روزنه ای در برابر خویش ببیند از آن به درونش سرکی بکشد و خویش را در آنجا متجلی کند دردها فراوان نیست شاید با کمی تساهل در کلام اصولا دردی بجز یک درد وجود ندارد چون همه دردها و رنجها روزی خواه ناخواه تمام میشود اما درد تنهایی و فراق همیشه توام انسان است حتی درون قبری که انسان را در آن میگذارند و این خاصیت خلقت است که انسان اینگونه باشد تا عشق را بجوید و دل ببندد تا از مجاز عشق و عشق مجازی به حقیقت عشق و عشق حقیقی برسد خیلیها از تنهایی مینالند دیگران نیز که سکوت کرده اند نیز در این درد مشترکند بعضی نیز به دنبال نیمه گمشده خویش میگردند و البته این ضرورت انسان بودن است اما می شود به گونه دیگری بود نوع دیگری دید و به روش دیگری عمل کرد ... با ذره ای مهربانی با اندکی صبوری با کمی ملاطفت با مثقالی لطف و صبوری و عشق به همه و به همنوع میتوان نیمه گمشده دیگران بود بجای اینکه دنبال مرجعی بگردیم مرجع دیگران باشیم بجای اینکه کسی را بخواهیم که دردمان را بشنود به درد دلها و سخنهای دیگران گوش دهیم بجای اینکه باری بر دیگری باشیم باری از شانه های مردم برداریم و شانه های خسته اشان را از سر صدق مالشی دهیم و اشکهایشان را با سر انگشت لطف از گوشه های چشمانشان پاک کنیم ممکن است زندگی زیبا نباشد دنیا زیبا نباشد رنگی زیبا نداشته باشد اما میتوانیم با اندکی مهربانی و لطف و صبوری گوشه ای از دنیای کسی را زیبا کنیم گوشه ای از زندگی کسی را زیبا کنیم و در میان همه بی رنگیها آبی آسمان امید دیگران باشیم بیاییم نیمه گمشده دیگران باشیم تا به دنبالمان بیایند و نه اینکه به دنبال دیگران بگردیم ... این شدنی است به راحتی هم شدنی است ... کافی است که ...

اعلام خطر

bazmandeyeg9 — Thu, 15 Oct 2009 15:12:18 GMT

قابل توجه دوستان گرامی که با استفاده از خدمات سیستم وب سایت نایت اسکین در محیط وبلاگ کار می کنند:

متوجه وجود ویروس جدیدی در این سایت شده ایم که به وبلاگ های مرتبط با آن نیز سرایت کرده است و به محض باز کردن سایت یا وبلاگ باعث از کار افتادن ویندوز می شود. در این حالت ویندوز قادر به اجرای هیچ نوع دستوری از طرف شما نیست و در صورت ریست کردن کاملا از کار می افتد و در نهایت جز با نصب ویندوز جدید راه اندازی نمی شود

لطفا هنگام کار با این سایت و وبلاگ های دیگر احتیاط کنيد

دوستاني را كه ميشناسيد تلفني خبر كنيد و قالب وبلاگتان را عوض كرده و فعلا وارد وبلاگهايي كه نميشناسيد نشويد

مهربانی را بیاموزیم

bazmandeyeg9 — Sun, 04 Oct 2009 18:58:22 GMT

مهربانی را بیاموزیم
فرصت آیینه ها در پشت در مانده است
روشنی را می شود در خانه مهمان کرد
می شود در عصر آهن
آشناتر شد
سایبان از بید مجنون ،
روشنی از عشق
می شود جشنی فراهم کرد
می شود در معنی یک گل شناور شد

مهربانی را بیاموزیم
موسم نیلوفران در پشت در مانده است
موسم نیلوفران یعنی که باران هست
یعنی یک نفر آبی است
موسم نیلوفران یعنی
یک نفر می آید از آن سوی دلتنگی

می شود برخاست در باران
دست در دست نجیب مهربانی
می شود در کوچه های شهر جاری شد
می شود با فرصت آیینه ها آمیخت
با نگاهی
می شود سرشار -
- از رازی بهاری شد

دست های خسته ای پیچیده با حسرت
چشم هایی مانده با دیوار رویاروی
چشمها را می شود پرسید
آسمان را می شود پاشید
می شود از چشمهایش ...
چشمها را می شود آموخت
می شود برخاست
می شود از چارچوب کوچک یک میز بیرون شد
می شود دل را فراهم کرد
می شود روشنتر از اینجا و اکنون شد

جای من خالی است
جای من در عشق
جای من در لحظه های بی دریغ اولین دیدار
جای من در شوق تابستانی آن چشم
جای من در طعم لبخندی که از دریا سخن می گفت
جای من در گرمی دستی که با خورشید نسبت داشت
جای من خالی است
من کجا گم کرده ام آهنگ باران را ؟!
من کجا از مهربانی چشم پوشیدم؟!

می شود برگشت
می شود برگشت و در خود جستجویی داشت
                    در کجا یک کودک دهساله در دلواپسی گم شد ؟!
                   در کجا دست من و سیمان گره خوردند؟!
می شود برگشت
تا دبستان راه کوتاهی است
می شود از رد باران رفت
می شود با سادگی آمیخت
می شود کوچکتر از اینجا و اکنون شد
می شود کیفی فراهم کرد
دفتری را می شود پر کرد از آیینه و خورشید
در کتابی می شود روییدن خود را تماشا کرد
                   من بهار دیگری را دوست می دارم

جای من خالی است
جای من در میز سوم ، در کنار پنجره خالی است
جای من در درس نقاشی
جای من در جمع کوکبها
جای من در چشمهای دختر خورشید
جای من در لحظه های ناب
جای من در نمره های بیست
جای من در زندگی خالی است

می شود برگشت
اشتیاق چشم هایم را تماشا کن
می شود در سردی سرشاخه های باغ
جشن رویش را بیفروزیم
دوستی را می شود پرسید
چشمها را می شود آموخت
مهربانی کودکی تنهاست
مهربانی را بیاموزیم...

قد افلح من زکیها و قد خاب من دسیها

bazmandeyeg9 — Wed, 23 Sep 2009 20:57:18 GMT

فلاح یعنی از زیر خاک بیرون آمدن و به همین علت است که کشاورز را فلاح میگوییم ... این دنیای خاکی تنها برای رشد و بیرون آمدن انسان از خودش ساخته شده است و تنها این مومنین هستند که رنگ فلاح و رستگاری را میچشند و آن را با همه وجود مینوشند و درک میکنند درست مثل یک دانه که از زیر خاک از فشار خاک از تاریکی زیر خاک از نمناکی آن خویش را نجات میدهد زمین را میشکافد و به سمت و سوی خورشید حرکت میکند به سمت نور و روشنایی و این راز نجات است همان که خداوند می فرماید قد افلح المومنون الذین هم فی صلاتهم خاشعون ...و این میسر نیست مگر با تزکیه نفس و تزکیه معنای سر بریدن نیز میدهد که سر بریدن گوسفند را تزکیه میگوییم شاید که چاره ای جز این نیست که جهالت و خودخواهی و خودبینی و ... تمام صفات رذیله راکه مانع حرکت یا باعث کندی آن دراین جاده میشود از خویش برید و دور انداخت و آنگاه می فرماید که هر کسی که خویش را آلوده کرد همانا محروم گشته است و دسیها هم معنای آلوده کردن دارد و هم اینکه دسیسه مفهوم زیر خاک کردن میدهد ... اگر کسی چیزی را زیر خاک پنهان کند به آن کار دسیسه میگویند کما اینکه در قران کریم زیر خاک کردن دختران را با کلمه دسیسه توام میکند ... در روایت داریم که مردم مانند معادن طلا و نقره هستند و لاجرم هر معدنی را باید کنکاش کرد خاکهایش را کنار زد تا گوهرهایش را استخراج کرد و یقینا گوهرهای وجودی انسان از طلا و نقرهو یاقوت و زمرد و حتی الماس هم برتر و بالاتر است که میتوان با استخراج آنها به مقام قرب خداوندی که برترین مقام و شایسته ترین مقام هستی است دست یافت یعنی همان هدفی که انسان بخاطر آن خلق شده است البته این نکته نیز قابل توجه است که خداوند حکیم برای بیان این دو مطلب 11 بار به 11 چیز از جمله ذات مقدس خود قسم خورده است که نشان از اهمیت این مطلب دارد ...

آیا برای بیرون آمدن از زیر خاک کوششی داشته ایم؟

تنها یک لبخند

bazmandeyeg9 — Tue, 15 Sep 2009 07:59:39 GMT

گاهی نمیتوان برای کسی کاری کزد مگر دعایی که ممکن است به اجابت نرسد یا به گونه دیگری ظهور کند اما میتوان به درد دل مردم گوش کرد حرفهایشان را شنید و تنها سکوت کرد در این هنگام ملجا و پناه آنها میشوی ... کار خاصی هم برایشان بجز شنیدن حرفهایشان نکرده ای اما هم به آنها آرامش میدهی و هم میبینی که لبخندی از رضایت برگوشه لبهایشان نشسته است لبخندی که انعکاس تبسم خداوند در آیینه چهره انسان است این ساده ترین راه وصول رضایت اوست ...

عید سعید فطر را پیشاپیش به عموم مسلمانان تبریک و تهنیت عرض میکنم

اللهم عجل لولیک الفرج

bazmandeyeg9 — Tue, 01 Sep 2009 08:39:18 GMT

رندان سلامت میکنند جان را غلامت میکنند

مستی ز جامت میکنند مستان سلامت میکنند

در عشق گشتم فاشتر و از همگنان قلاشتر

و از دلبران خوش باشتر مستان سلامت میکنند

غوغای روحانی نگر سیلاب طوفانی نگر

خورشید ربانی نگر مستان سلامت میکنند

افسون مرا گوید کسی تو به زمن جوید کسی

بی پا چو من پوید کسی مستان سلامت میکنند

ای آرزوی آرزو آن پرده را بردار ز او

من کس نمیدانم جز او مستان سلامت میکنند

ای ابر خوش باران بیا و ای مستی یاران بیا

و ای شاه طراران بیا مستان سلامت میکنند

حیران کن و بی رنگ کن ویران کن و پر گنج کن

نقد ابد را سنج کن مستان سلامت میکنند

شهری ز تو زیر و زبر هم بی خبر هم باخبر

و ای از تو دل صاحب نظر مستان سلامت میکنند

آنجا که یک با خویش نیست یک مست آنجا بیش نیست

آنجا طریق و کیش نیست مستان سلامت میکنند

آن جان بی چون را بگو، وان دام مجنون را بگو

وان در مکنون را بگو مستان سلامت میکنند

آن دام آدم را بگو وان جان عالم را بگو

وان یار و همدم رابگو مستان سلامت میکنند

آن بحر مینا را بگو وان چشم بینا را بگو

وان طور سینا را بگو مستان سلامت میکنند

آن توبه سوزم را بگو وان خرقه دوزم را بگو

وان نور روزم را بگو مستان سلامت میکنند

آن عید قربان را بگو وان شمع قرآن را بگو

وان فخر رضوان را بگو مستان سلامت میکنند

غزل از جلال الدین محمد مولوی بلخی رومی (غزلیات شمس )

محبت و نزدیکی

bazmandeyeg9 — Tue, 25 Aug 2009 14:42:18 GMT

وقتی که انسانها از یکدیگر دور باشند برای اینکه بتوانند همدیگر را صدا کنند فریاد میکنند درست مثل زمانی که تلفن همراه آنتن نمیدهد ... میبینی که این راه ندادن و این بد بودن خط را میخواهد با فریادش جبران کند اما نمی شود چون فریاد هم گاهی راه به جایی نمیبرد حتی در دعوا و زد و خورد و کشمکش بین انسانها نیز چنینند یعنی در حالی که ظاهرا بسیار بهم نزدیکند و بعد مکانی زیادی ندارند اما از نظر مکانت از هم دورند فلذافریاد میزنند تا این دوری و این فاصله و بعد مسافت را جبران کنند اما عجیب اینکه هیچکدامشان با همه نزدیکی صدای دیگری را نمیشنود و نمیتواند که بشنود در باره خداوند نیز چنین است اگر قلب ما در اثر گناه از او فاصله گرفته باشد نمیتوانیم با او صحبت کنیم و علی رغم نزدیکی و قرب او به همه چیز نمیتوانیم با او ارتباط برقرار کنیم اما همین مقدار که قلبمان رقیق شود و قساوت و خشونت گناه از دلمان دور شود با یک نجوای کوچک هم میتوانیم با او صحبت کنیم ... بدن ما و خواسته های نفسانی ما بزرگترین ایجاد کننده فاصله بین ما و خداوند است و وقتی در ثر پرهیز از گناه و امساک رقت قلبی پیدا میکنیم میتوانیم به راحتی با نجوایی که تنها خودمان قادر به شنینش هستیم با او صحبت کنیم این راز ترک گناه و ترک دنیاست چنانکه حتی در اذان نیز با اشهد ان لا اله الا الله شروع میکنیم و وقتی تمام حجابهای بین انسان و خداوند پاره شد در انتهای آن نیازی به گفتن فعل اشهد نیست و گوییا بی فاصله میتوانیم بیان کنیم که :

لا اله الا الله ...

یا لیتنی کنت معکم فافوز فوزا عظیما

bazmandeyeg9 — Thu, 20 Aug 2009 04:34:18 GMT

یا لیتنی کنت معکم ...

در روایت است که اگر مومن امکان جهاد برایش نباشد لااقل باید آرزوی جهاد در راه خدا را داشته باشد وگرنه بر شعبه ای از نفاق مرده است ... بعضی خیال میکنند جنگ مطلقا بد است و بعضی دایما بر طبل جنگ میکوبند و اسم آن را نبرد برای عدالت مینامند ... در زبان دین هیچ چیز نه مطلق خوب و نه مطلق میباشد بلکه نوع استفاده از آن است که آن را خوب یا بد میکند مثلا مرفین یا حتی چاقو یا الکل یا ... جنگ نیز اگر چه ضرورت زندگی نیست اما اگر در راه خداوند باشد دری از درهای بهشت اسنت که خداوند آن را برای اولیای خاص خود گشوده است { امام علی ( ع ) }...

خیلی از جنگها تمام شده است و جنگهای دیگری آغاز خواهد شد اما مهم برخورد ما با آن است آنچه که یقینا در زندگی به عنوان یکی از امتحانات الهی گریبان ما را خواهد گرفت بحث امتحان در نیت و تفکر ماست مسایلی مثل حسن ظن یا سو ظن مثل خوش بینی و بدبینی مثل آرزوی جهاد در راه خدا ... و بر همین مبنا هنوز عده ای در میدان جنگ هستند و عده ای در بطن جنگ از آن بیرونند و در صلح کامل به سر میبرند .... آری بدر و حنین و احزاب صقین و جمل و نهروان و حتی چنگ تحمیلی ما تمام شده است اما هنوز عده ای در آنها به نبرد مشغولند زیرا ذهن و نیت و تفکرشان برای خداوند میزند ... یعنی اگر چه سن ما به آن موضوع نمیرسد و از اختیار ما بیرون است اما آرزوی آن را در سر داریم / کلمه لیت به معنای ایکاش برای آرزوهای محال مطرح میشود یا لیتنی کنت معک یعنی ایکاش باتو بودم ( اما نمیشود ) و این علاوه بر ایجاد سنخیت و همراهی بین انسان و محبوبش یعنی همان نیت شرکت در جهاد که یکی از ابتلایات خداوندی است و همچنین فوز و رستگاری را نیز به همراه دارد و البته نوع امتحان و ساعت و شدت و ضعف آن را ما نیستیم که انتخاب میکنیم ... جهاد گوارای وجودتان ... ماه رمضان نزدیک است و میدان جهاد با شیطان مهیا آیا آماده هستیم؟

چقدر دلتنگم

bazmandeyeg9 — Sat, 15 Aug 2009 19:32:18 GMT

ناراحت نیستم که موبایلم دندان آبی ندارد ( همون بلوتوث خودتون ) دلخور نیستم که از دنیا عقب موندم که دنیا میگذره غمگین نیستم که وقتی شبها میخابم پامو که تو خونم دراز میکنم میخوره دیوار آن طرفی ... اما خداییش چند روزیه دلم برای جنگ تنگ شده همین چند شب پیش خواب آقا رضا رو دیدم شاهپور رازقی یا همون رضا رزاقی خودمون / که دقیقا همونطوری که دوست داشت شهید شد دلم خیلی براش تنگ شده بود از اردیبهشت سال ۶۰ که تو قله ۱۱۰۰ بازی دراز ترکش سرش رو شکافت یعنی دقیقا همونجایی رو که بارها با انگشتش به خود من نشون داده بود تا سه شب پیش که دوباره دیدمش ... عجیبه که جنگ هم با همه هیاهوهایش اینهمه مظلومه و دیوارهای شهر که کمتر کسی به سر شونه های خمیده اش که از اسم یادگارهای همون دوران پوشیده شده ... دلم برای همه چی تنگ شده از باران خمپاره ۱۲۰ تا بمبارانهای هوایی از موج انفجار تا میدونهای مین از سوت خمپاره تا ترکشهای کاتیوشا از انفجار گلوله های زمانی تا صدای تیربارهای دوشکا و تیرهای رسام و ... دلم برای بازی دراز تنگ شده برای پادگان ابوذر برای سرپل ذهاب برای سراب گرم برای دشت ذهاب برای دانشگاه جندی شاهپور ( همون شهید چمران ) تا هویزه از دارخوین و انرژی اتمی تا شلمچه از آبادان تا خرمشهر و اروند و کارون و بهمن شیر ... دلم برای همه آنها تنگ شده این روزها دلم همش پیش شماست نمیدونم شماها هم به مثل منی فکر میکنید یا نه؟...

پ.ن : آقا ارمان عزیز ( وبلاگ پلاک شکسته ) ترکش نوشته هات ما رو هم گرفت و دوباره هواییمون کرد اگر عمری باشه از شهدا هم مینویسم